ROZLICZNIE PIT-ÓW ZA 2017 r.

Serdecznie zapraszamy do rozliczania PIT - ÓW za 2017 r. do siedziby Domu Hospicyjnego przy ul. Żorskiej 17 w Tychach, w każdy CZWARTEK, w godzinach od 9.00 do 14.00.

samotny bohater

POMOC W ŻAŁOBIE DOROSŁYCH:

Największy „ból” po stracie bliskiej osoby przeżywany jest w okresie pierwszych trzech miesięcy: zaburzenia rytmu snu, jego treści – koszmary, brak apetytu, wahania ciśnienia, przytłoczenie, nieumiejętność znalezienia sobie zajęcia, chroniczne zmęczenie, długie zamyślenia przeplatane gwałtownymi wybuchami płaczu, czasem rozmowy „ze zmarłym”, tworzenie „izby pamięci” z rzeczy należących do zmarłego (de Walden-Gałuszko, 1996). Jednakże każdy człowiek musi poradzić sobie ze smutkiem na swój własny sposób – i jest to praca (nawet, jeśli nie zawsze ma ona charakter fizyczny). Dla niektórych ludzi oznacza to emocjonalne spustoszenie i dewastację, emocje innych są niewielkie. Większość ludzi, którzy utracili kogoś bliskiego potrzebuje miesięcy, aby przezwyciężyć najostrzejszą część emocjonalnego stresu. Najtrudniejsza jest pierwsza rocznica po stracie bliskiego. Żałoba jest nauczycielem. Przypomina wojnę, jaką trzeba prowadzić. To czas, który pozwala zatrzymać się w życiu i zastanowić na istota przemijania. Trzeba dać przyzwolenie na istnienie żałoby. Jeżeli nie wyrazimy smutku, bólu, złości ulegniemy depresji. „Żałoba jest nieuniknioną częścią życia. Jest bolesna i nie zawsze racjonalna w wyrazie” (Browne, 1997).

Pomoc psychologiczna dla osób osieroconych:

Pomoc udzielana jest w siedzibie Poradni. Ma formę konsultacji indywidualnych oraz grupy wsparcia.

Integracja i aktywność hospicyjna:

Spotkania odbywają się w siedzibie Stowarzyszenia. Grupa uczestniczy także w pielgrzymkach, wycieczkach, ogniskach, rekolekcjach. Każdego roku w styczniu organizuje opłatek dla osób osieroconych.

Pomoc w żałobie dzieci:

Tatuś daleko wyjechał, rybka odeszła, ciocia straciła swoje dziecko, babcia zasnęła... – takich stwierdzeń często używamy do wyjaśnienia zjawiska śmierci małemu dziecku. To jednak, mimo szczerych intencji, zwykle nie pomaga mu w poradzeniu sobie z sytuacją straty. Dziecko także przeżywa żałobę, nawet jeżeli nie pokazuje tego od razu po zdarzeniu. Dzieci przeżywają śmierć równie mocno jak dorośli, lecz pojmują ją na swoim poziomie rozwojowym i stosownie do tego reagują. Osobom dorosłym wydaje się często, iż dziecko nie rozumie jeszcze, czym jest śmierć i póki jest taka możliwość, należy je chronić przed poznaniem tego naturalnego etapu życia. Niektórzy uważają, że gdy nie mówi się o śmierci, to bolesne wydarzenia przestają istnieć i zapomina się o nich. Tymczasem – nawet głęboko wyparte – mogą z większą siłą powrócić w najmniej spodziewanym momencie, a w przypadku dzieci – poważnie zaburzyć lub zatrzymać ich rozwój. Nie można oszczędzać dzieciom doświadczania straty i chronić przed tym, gdyż zostawia się je wtedy ze strachem przed śmiercią, będącą czymś całkowicie niezrozumiałym i tajemniczym, jak również ze stratą kogoś, kogo obdarzały odwzajemnionym uczuciem miłości. Warto dziecku tłumaczyć nieodwracalność śmierci, aby mogło stopniowo pogodzić się z odejściem kogoś na zawsze. Inaczej może np. pomyśleć, że było niedobre i zmarły rodzic przestał je kochać – dlatego je opuścił i nie wraca. Zwłaszcza, gdy umiera jedno z rodziców, dziecko traci poczucie fizycznego i psychicznego bezpieczeństwa. Nagle znajduje się w sytuacji, w której zostaje mu tylko jeden rodzic. W wyniku tego w dziecku rodzi się poczucie zagrożenia kolejną utratą. W reakcji na to może ono stać się bardziej zamknięte, wycofane, uzyskiwać gorsze oceny w szkole. Kiedy pomoże się dziecku odzyskać poczucie bezpieczeństwa, wtedy dopiero może zacząć się płacz, smutek i prawdziwa żałoba. W takich warunkach będzie miało możliwość podzielenia się swoim żalem i różnorodnymi obawami.

Pomoc psychologiczna dla dzieci osieroconych:

Pomoc udzielana jest w domu rodziny dziecka oraz w siedzibie Poradni. Ma formę indywidualnego kontaktu z dzieckiem, jak również z jego rodziną. Pomoc udzielana dzieciom ma także formę terapeutycznych spotkań grupowych..

Społeczne Stowarzyszenie
Hospicjum im. św. Kaliksta I
NZOZ Hospicjum im. św. Kaliksta I
DOM HOSPICYJNY: ul. Żorska 17
43-100 Tychy (śląskie)
Email: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Zgłoszenia telefoniczne pacjentów na Oddział Stacjonarny Hospicjum:
Poradnia Hospicjum 32/ 78 32 820 (w godzinach pracy poradni) lub Centrala (w godzinach pracy administracji) 32/ 78 32 800

Zgłoszenia faksem pacjentów na Oddział Stacjonarny Hospicjum:
32/ 733 73 63

Druki skierowania do Hospicjum Stacjonarnego dostępne są w zakładce Dom Hospicyjny

Poradnia Hospicjum czynna:
tel.(32) 78 32 820

poniedziałek: 10:00 - 12:30
wtorek: 16:00 - 18:30
środa: 10:00 - 12:30
czwartek: 15:30 - 18:00
piątek: 8:00 - 13:00

Administracja czynna:
tel.(32)78 32 800
509 246 817
poniedziałek 7.00-15.00
wtorek 7.00-15.00
środa 7.00-15.00
czwartek 7.00-15.00
piątek 7.00-15.00

 Magazyn dla pacjentów:

tel.(32) 78 32 820
(32) 78 32 816
(32) 78 32 817

poniedziałek 10.00-12.00
wtorek 16.00-18.00
środa 10.00-12.00
czwartek 16.00-18.00

 

Pracownicy administracji w godzinach pracy nie
rejestrują pacjentów do opieki hospicyjnej.
Pacjenci rejestrowani są przez pracownika Poradni
w godzinach pracy Poradni.